Hoe stop je met stress wegeten
Oorspronkelijk gepubliceerd op 17 november 2017

“Het meest actuele onderwerp voor mij is misschien wel dat van slank zijn en seksualiteit. Ik doe er veel aan, zowel fitness als diëten, maar ik val toch steeds terug en eet mijn stress weg. Ik denk dat verandering me angst aanjaagt, volgens mij heb ik je dat beschreven. Ik voel me prettig als ik vrij ben, als minnares, en misschien komen er ook mannen die geen gezin willen stichten. Maar een gezin stichten maakt me bang, terwijl ik het heel graag wil. Waarom ik daar zo bang voor ben, weet ik niet en begrijp ik niet, en ik weet ook niet hoe ik dat kan begrijpen.”
Ja, je hebt helemaal gelijk: je eet je stress weg, en tegelijk haal je via eten de “ontbrekende” energie binnen. We zetten ontbrekende bewust tussen aanhalingstekens, want in werkelijkheid heb je genoeg energie, maar het grootste deel ervan ligt ingeblikt, je gebruikt het niet, omdat er een verbod bestaat op het tonen van gevoelens (lees: op de vrije beweging van energie).
Als we de persoonlijke interpretaties even loslaten, zijn onze gevoelens niets anders dan pure energie die op elk moment door ons heen gaat en ons contact met wat er gebeurt bepaalt. Vereenvoudigd komt dat neer op wel of niet leuk vinden, en afhankelijk van het niveau van ontwikkelde gevoeligheid heeft het verschillende nuances (een smal of een breed spectrum aan gevoelens). De energie van gevoelens zou juist vanuit het perspectief van Kracht bekeken moeten worden: naar de sterkte van het gevoel dat je ervaart (stille vreugde, wilde woede), dus naar de sterkte van de emotionele lading (sterk of zwak). Maar in de maatschappij worden gevoelens vanuit moraal bekeken: ze worden niet verdeeld in sterke en zwakke, maar in positieve (die je mag tonen) en negatieve (die je beter niet kunt tonen). Er zijn ook taboegevoelens (die je onder geen enkele omstandigheid mag tonen). Bovendien zijn sommige mensen zo opgevoed dat het tonen van gevoelens helemaal niet wordt aangemoedigd (je moet terughoudend zijn in het tonen van zowel positieve als negatieve gevoelens). Maar omdat een mens op elk moment, ongeacht opvoeding en omstandigheden, toch een bepaald gevoel beleeft, komt alles uiteindelijk neer op het tonen van gevoelens: hoe meer gevoelens iemand toont, hoe beter het contact met de Kracht is. Daarom zijn emotionele vrouwen zo aantrekkelijk voor mannen: voor hen is het een teken van vrouwelijke Kracht. Een emotionele vrouw laat de energie van verschillende gevoelens vrij door zich heen gaan, en door die naar buiten uit te drukken laadt ze de ruimte om zich heen op met energie (Kracht). Een vrouw die haar gevoelens vrij uitdrukt heeft dus directe toegang tot een innerlijk, oneindig energiereservoir dat zowel haarzelf als de mensen om haar heen voedt. Vrouwen die, net als jij, een verbod hebben op het vrij uiten van gevoelens, zijn gedwongen externe energiebronnen te zoeken, en eten is een van de snelst beschikbare manieren om aan te vullen. Als je wilt stoppen met “stress wegeten”, heb je twee opties: of je vindt een vervanger voor de bron waarmee je jezelf aanvult (bijvoorbeeld in plaats van eten kun je jezelf aanvullen met nieuwe indrukken, contact met energierijke mensen, contact met de natuur, enzovoort), of je heft het verbod op het tonen van gevoelens op (lees: je staat jezelf toe om al je gevoelens te tonen).
Wat het gezin betreft: als je dat opnieuw vanuit het perspectief van Kracht bekijkt, is het een ruimte van intimiteit, die alleen mogelijk is bij een bepaalde mate van openheid, dus van vrije zelfexpressie. Een gezin is een ruimte waarin mensen voortdurend vrij energie uitwisselen, en uitwisselen betekent geven en ontvangen. Omdat jij een verbod hebt op het tonen van gevoelens, maakt de noodzaak om voortdurend je gevoelens te tonen (geven) in het bijzijn van een ander je bang (je lukt het immers niet eens om ze alleen te tonen), en om voortdurend in contact te zijn met de gevoelens van je uitverkorene (ontvangen). In kleine porties is dat nog te doen (korte ontmoetingen met een minnaar), maar op permanente basis is het absoluut onmogelijk. Intuïtief voel je dat je dat niet zult kunnen, en daarom vermijd je het stichten van een gezin (lees: het scheppen van een situatie waarin je voortdurend vrij je gevoelens moet uiten en in contact moet staan met de gevoelens van je man). In jouw geval zijn er twee manieren om een gezin te hebben: of je sticht het met iemand die ook een verbod heeft op het vrij tonen van gevoelens (dan wordt jullie gezin gebouwd op energie-uitwisseling via ideële of mentale intimiteit, of via fysieke intimiteit [seks]), of je heft het verbod op het tonen van gevoelens op (lees: je staat jezelf toe om al je gevoelens te tonen).
Met liefde,
Dit artikel is beschermd door het auteursrecht en de naburige rechten. Bij gebruik en overname van het materiaal is een actieve link naar de online school Het Pad van Seksualiteit verplicht!
Zullen we kennismaken?
Voordat je een sessie boekt, spreken we elkaar 10 tot 15 minuten via een videogesprek op WhatsApp. Stuur me een bericht, dan kiezen we samen een moment.
