Glijden tussen losbandigheid en kuisheid

Marga antwoordt

“…ik heb een vraag over mijn innerlijke identiteit. De laatste tijd zijn er veel situaties geweest die lieten zien dat ik innerlijk in tweeën gespleten ben.

Ik ben dol op seks, ik ben open, hou van afwisseling, ik kan er vrij en met plezier over praten en ik vind het heerlijk. Maar tegelijk heb ik bepaalde taboes (ik stuur bijvoorbeeld aan niemand foto’s van mijn naakte lichaam, en zeker niet aan onbekende mannen. Maar hoe vulgairder en onfatsoenlijker ik sommige dingen vind en hoe meer ik ze afwijs, des te meer voorstellen ik krijg om ze toch te doen. Ik weet niet hoe ik het je precies moet uitleggen, misschien voelen mannen dat gewoon aan). Er ontstaat een correspondentie, een vrij gesprek, flirten. Maar naarmate het gesprek verder gaat, begint er een andere kant van mij wakker te worden, een meer gesloten, conservatieve kant, en deze situatie begint me te ergeren. Ik breek het contact af, omdat ik geïrriteerd ben op mezelf, terwijl ik de gesprekken over seks en dit spel juist heerlijk vind. Het is een soort strijd tussen een losbandige vrouw en een deugdzame dame. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan. Zodra ik zo’n Lady word, gedragen mannen zich daarnaar, maar als ik me dan vrijer ga gedragen (want lang een Lady zijn verveelt me), zijn ze verbaasd. Met mannen die zelfverzekerd en ontspannen zijn, vind ik het heerlijk, maar juist dan komt die non naar boven. Ik begrijp niet waarom, wat er gebeurt. Zijn het complexen? Het staat me in de weg en ik weet niet hoe ik het kan verwerken. En ik denk dat ik dit alleen met jou makkelijk kan bespreken.”

Dit is geen vraag over innerlijke identiteit, maar over jezelf toestaan om zowel vrijgevochten als kuis te zijn. Je hoeft niet voor eens en altijd te kiezen tussen vrijgevochten en kuis. Waar het om gaat, is dat je spontaan door dit bereik glijdt. Wanneer je de grens van je vrijgevochtenheid bereikt (vanwaar je zo in losbandigheid kunt overgaan), begin je vanzelf de omgekeerde beweging naar kuisheid (vanwaar je zo in verkramptheid kunt overgaan), en weer terug, steeds opnieuw. Je doet alles goed: je flirt zolang het je plezier geeft, en zodra je voelt dat je de grens van je eigen vrijgevochtenheid nadert, begin je terug te glijden, naar een veilige afstand van die grens. Sommige mannen zijn in staat een vrouw voorbij de grenzen van haar opvattingen over vrijgevochtenheid te leiden. Door de omgang met zulke mannen verruimt een vrouw haar grenzen, haar bereik. Tot zulke mannen voelen vrouwen zich altijd aangetrokken en dankbaar. Omdat vrouwen een innerlijke drang hebben om hun grenzen te verleggen, zoeken ze intuïtief een man die het punt van haar grens aanwijst en haar, aan de hand, een stukje voorbij haar grenzen leidt. Maar zelfs bij zo’n man zal een vrouw die over haar eigen grenzen heen is gegaan de behoefte voelen om terug te keren naar haar comfortzone. En hoe verder ze eruit is gestapt, hoe kuiser ze zich wil voelen. Dit is het proces van het verruimen van je eigen grenzen. Denk dus niet dat er iets mis is met je. Alles is zoals het hoort, laat het gewoon gebeuren. Mannen die je over je grenzen heen kunnen leiden, zullen niet ontmoedigd raken door je terugkeer naar kuisheid. Ze zullen je gewoon opnieuw meenemen naar vrijgevochtenheid. En degenen die interesse verliezen wanneer je op natuurlijke wijze naar kuisheid glijdt, hebben beslist niet de kracht om je voorbij je eigen grenzen te brengen. Daar valt dus helemaal niets te betreuren.

Met liefde,

Marga

Dit artikel wordt beschermd door het auteursrecht en de naburige rechten. Bij gebruik en overname van het materiaal is een actieve link naar de online school Het Pad van Seksualiteit verplicht!