Hoe beantwoord je de vraag “Heb je een vriend?”

Een paar dagen geleden kreeg ik in een privébericht de vraag: “Hoe beantwoord jij de vraag of je iemand hebt, als je eigenlijk geen rechtstreeks antwoord wilt geven?”

Deze vraag krijg ik niet voor het eerst, dus besloot ik hem openbaar te beantwoorden.

In feite wil geen enkele vrouw de vraag “Heb je een vriend?” beantwoorden, omdat die vraag tegen onze natuur ingaat. Als je zegt dat je niemand hebt, dan ben je blijkbaar voor niemand interessant, want waar is anders de kudde bewonderaars? En als je echt een kudde bewonderaars hebt, kun je toch niet zeggen: ja, er is een getrouwde man met wie ik al meer dan een jaar iets heb, dan is er een collega met wie ik uitbundig ontspan na zware projecten, een student die geweldig kan likken, een kunstenaar die al lang verliefd op me is en voor wie ik soms poseer, en ook wordt er nog gevleid door een welvarende heer met wie ik op donderdag uit eten ga. En als je antwoordt dat je wel een vriend hebt, dan lijkt het alsof de avances van deze man aannemen van jouw kant niet meer gepast is. Terwijl we er eerlijk gezegd helemaal niet op tegen zijn dat er om ons gevochten wordt. Maar je kunt toch niet zeggen: ja, ik heb een vriend, maar misschien zorg jij beter voor me, dus laat me voorlopig met jullie tweeën afspreken, en dan zien we wel.

Daarom brengt de vraag “Heb jij een vriend?” elke vrouw in verlegenheid. Mannen die zulke vragen stellen, lijden aan onzekerheid (zeg maar of ik je mag het hof maken of niet, want ik kom er zelf niet uit). Ze missen mannelijke daadkracht en de wijsheid om zichzelf de tijd te geven om te begrijpen of je iemand hebt of niet. Persoonlijk vind ik zulke mannen weinig veelbelovend, dus op zo’n vraag antwoord ik maar wat, omdat mijn interesse in zo’n man verdwijnt:

• Mijn moeder heeft verboden dat ik op deze vraag antwoord.

• Dat hoor je niet te weten (op de vraag “waarom?” zeg ik: “dat moet zo”). Deze universele zin gebruik ik overigens als ik een man een beetje wil plagen.

• Je hebt het nog steeds niet begrepen… (op de vraag “hoezo? wat had ik moeten begrijpen?” knik ik alleen teleurgesteld en zucht ik). Dit is ook een universele zin, die je in elke onduidelijke situatie kunt gebruiken.

• Ach, niets serieus, een paar minnaars. Een van hen vindt het trouwens fijn als er een man bij ons komt. Wil je het proberen?

• Ja, ik ben getrouwd.

• Nee, ik heb niemand en heb nooit iemand gehad, ik heb mezelf aan God gewijd.

• Ik weiger deze vraag te beantwoorden zonder mijn advocaat erbij.

• Hoezo? (Meestal geeft deze vraag een man, als hij niet helemaal ontoerekeningsvatbaar is, de kans om te beseffen hoe dom zijn vraag was.)

Als de man die je deze vraag stelt je toch bevalt (mijn condoleances!), kun je hem oprecht zeggen dat dit een vraag is die je nu liever niet beantwoordt. Kijk hem recht in de ogen met een glinsterende blik en straal uit: of ik iemand heb of niet, hangt ervan af hoe goed jij blijkt te zijn!

Overigens kan een vrouw zich zo’n vraag aan een man wel permitteren, want wij moeten er zeker van zijn dat de man die aanspraak maakt op onze bijzondere aandacht ons op elk moment van de dag en nacht kan beschermen tegen de tegenspoed van het leven.

Dit artikel wordt beschermd door het auteursrecht en de naburige rechten. Bij gebruik en overname van het materiaal is een actieve link naar de online school “Lessen in seksualiteit van Marga” www.sexymarga.com verplicht!